Przekonania

Twoje przekonania najprościej ujmując, to ogólne zasady i założenia, które prowadzą Cię przez życie. Są tymi definitywnymi i niepodważalnymi twierdzeniami jakie masz na temat siebie i rzeczywistości, która Cię otacza.

I chociaż mogą Ci się wydawać solidną konstrukcją (w końcu są Twoje) i możesz być całkiem pewny tego, że obiektywnie postrzegasz rzeczywistość, a to co widzisz oceniasz właściwie, to nawet jeśli brzmi to logicznie - nie jest prawdą.

Jak to możliwe?

Twój obraz świata i jego interpretacja jest skrzywiona przez wszystkie „wdrukowane” wcześniej w Twoją podświadomość programy.

To na ich podstawie postrzegasz, filtrujesz i interpretujesz rzeczywistość, która Cię otacza oraz to co Cię w niej spotyka.

Są ważne - dają Ci poczucie bezpieczeństwa, porządku i przewidywalności.

Podświadomość jednak boi się zmian, lubi stałe schematy myślenia i działania.

Chętnie więc korzysta z tych wszystkich gotowych już programów, czując się przy tym komfortowo i bezpiecznie, nawet jeśli są niekorzystne i opierają się na irracjonalnych przekonaniach.

Korzystając z nich używa jednak pewnego filtra.

Filtruje bowiem rzeczywistość dokładnie tak aby potwierdzała to w co już wierzysz, co dowodzi słuszności Twojej prawdy, a nie co nią rzeczywiście jest.

Podsumowując, wszystkie „wdrukowane” przekonania jakie masz o sobie i o świecie, tworzą podświadome procesy myślowe, za pomocą których masz spójny obraz siebie, a rzeczywistość jest przewidywalna i bezpieczna.

Działają w tle czy tego chcesz czy nie, kierując Twoim życiem z tylnego siedzenia.

Efektem ich działań są te momenty, kiedy Ty, Twój terapeuta lub przyjaciel zadają Ci pytanie:

„Co się właściwie wtedy stało?”

Jak powstały Twoje przekonania i schematy myślowe?

Podświadomy program kształtowany jest latami przez środowisko, w którym dorastaliśmy i w którym dziś funkcjonujemy.

Podstawowym źródłem naszych przekonań jest dzieciństwo, to wtedy od rodziców, dziadków i nauczycieli słyszymy opinie na swój temat i na ich podstawie budujemy obraz siebie, swoją samoocenę, poczucie własnej wartości.

Nasi bliscy również wtedy tłumaczą nam świat, czyniąc go miejscem bezpiecznym i ciekawym lub budzącym lęk i pełnym czyhających na nas zagrożeń.

Opowiadając o innych ludziach tworzą historie, w których są oni przyjaźni, albo chcą nas skrzywdzić i wykorzystać.

To wtedy mogłeś usłyszeć:

„Mężczyźni zawsze zdradzają”

„Dziecko zawsze musi być wdzięczne rodzicom”

„Kobieta powinna umieć gotować”

I inne równie oczywiste prawdy.

Masz przekonania na temat wielu rzeczy.

Przede wszystkim na swój temat, będący matką wszystkich innych Twoich przekonań, ale także na temat związku, pieniędzy, szczęścia, mężczyzn, kobiet, religii i polityki.

Twoje przekonania są również wynikiem dziecięcych interpretacji jakichś znaczących, a przede wszystkim powtarzalnych doświadczeń, które wzajemnie się wzmocniły i stały częścią Twojej tożsamości.

Jako dziecko, nie mając narzędzi, aby rozpoznać co jest prawdą, a co nie, słysząc jaki jesteś, a jaki nie, obserwując świat i zachowanie najbliższych dorosłych powstały w Tobie podstawowe schematy poznawcze - przekonania kluczowe.

Przekonania kluczowe są najsilniejsze i najbardziej w nas zakorzenione.

Powstały jednak wtedy, kiedy bezkrytycznie chłonąłeś słowa, które usłyszałeś, w szczególności te wypowiadane często w Twoja stronę.

Kiedy uczyłeś się świata.

Przykład:

Wyobraź sobie pewną sytuację. Powiedzmy, że w dzieciństwie miałeś takie doświadczenia:

Będąc dzieckiem, kiedy próbowałeś coś zrobić, na przykład samodzielnie się ubrać czy odrobić pracę domową, niezależnie od tego jak Ci to szło, rodzice oceniali wyniki i poprawiali Cię.

Wyglądało to więc tak, jakby to co zrobiłeś nigdy do końca nie było dobre lub zadowalające.

Niezależnie od ich intencji, na podstawie takich powtarzalnych doświadczeń, mogłeś nabrać przekonania, że nic nie robisz dobrze lub że sam sobie nie poradzisz.

Dziecko nie kwestionuje rodzica – nie powie: “Mamo, tato uczę się, dajcie mi spokój, pozwólcie mi być dzieckiem.”

Dziecko nie powie wprost:

„Kiedy mnie we wszystkim wyręczacie, czuję że jestem do niczego.”

Dziecko woli, żeby to cały świat się mylił, włączają w to je samo, ale żeby rodzice mieli rację. Jest zakładnikiem sytuacji – potrzebuje opieki rodziców i boi się zostać opuszczone, bo to zagrażałoby jego przetrwaniu.

Jeśli ta sytuacja powtórzy się wystarczająco wiele razy i zostanie zinterpretowana jako sygnał, że sobie nie radzisz, to każda kolejna podobna sytuacja będzie już tylko wzmacniała Twoje przekonanie.

To tak jakbyś będąc dzieckiem założył okulary, na przykład z zielonymi szkłami i widział wszystko lekko zabarwione na zielono, myśląc że tak właśnie wygląda świat.

Idąc więc przez życie w tych okularach, to co Cię w nim spotyka jest filtrowane przez ich zielone szkła, tworząc kolejna i kolejną warstwę potwierdzającą, że tak właśnie wygląda rzeczywistość.

Jednak to wszystko zaczęło się w momencie, w którym nie miałeś wyboru czy zakładasz te okulary czy nie, nie miałeś wyboru czy uwierzysz w to czy nie.

Przykładów podstawowych przekonań jest bardzo dużo, zarówno tych pozytywnych, takich jak: „Jestem ważny”, jak i negatywnych: „Jestem głupi”.

Identyfikowanie swoich podstawowych negatywnych przekonań.

Zapewne domyślasz się, że w Twojej podświadomości znajduje się wiele przekonań, które Cię ograniczają lub wręcz uniemożliwiają Twój rozwój.

Praca w transie hipnotycznym pozwala je zidentyfikować, a także przyjrzeć się im dokładnie. Odkrycie ich jest często bowiem kluczowe dla naszego rozwoju. Pozwali Ci nie tylko zauważyć jaki dotychczas miały i mają wpływ na Twoje życie, ale również odzyskać kontrolę i zmienić swoje życie, swój obraz siebie i rzeczywistość jaką wokół siebie kreujesz.